Anasayfa Dünya Gazeteci Hülya Emeç “Türkiye gibi bir ülkeden çıktım ve benzer bir ülkede yaşamaya zorlanıyorum”

Gazeteci Hülya Emeç “Türkiye gibi bir ülkeden çıktım ve benzer bir ülkede yaşamaya zorlanıyorum”

Pazar, 04 Şubat 2018 21:29
Yazdır PDF

hulya emecH. Merkezi: Cezası kesinleştiği için Brezilya üzerinden İsviçre’ye geçerek burada iltica talebinde bulunan gazeteci Hülya Emeç’in iltica talebi, “Brezilya güvenli ülke statüsünde” denilerek reddedildi. Mültecilik Dairesi’nin verdiği ret kararına itiraz eden Emeç, 20 gündür Zürih Havaalanı'nda bekletiliyor. Brezilya’ya gönderilmesi durumunda Türkiye’ye iade edilme riski de bulunan Emeç, esasa ilişkin yapılan itiraz başvurusuna halen geri dönüş yapılmadığını söyledi.

ETHA’da yer alan habere göre kendisiyle ilgilenen avukatın İsviçre’deki makamlara yaptığı yargılama sürecinde İsviçre topraklarına alınması talebinin de reddedildiğini söyleyen Emeç, “Burada kalmak gerçekten çok zor ve günler geçtikçe umudum azalıyor. Tutulduğum yerde duyduğum tek şey uçak anonsları. Gördüğüm tek şey ise uçak kalkışları. Sürekli ellerinde valizleri olan insanları görüyorum. Bize sürekli onlardan biri olduğumuz, her an gönderilebileceğimiz hatırlatılıyor” dedi.

 

“İsviçre iltica başvurumu kabul edecek miydi?”

İltica başvurusu yaptığı ülkeden transit geçiş için kullandığı Brezilya'ya gönderilmek istendiğini söyleyen Emeç, “Türkiye gibi bir ülkeden çıktım ve benzer bir ülkede yaşamaya zorlanıyorum. Avrupa’ya gelirken ülke seçebilme imkanım yoktu. Apar topar çıkmak zorunda kaldım. Ancak yasal sorunu olmayan biri ikinci bir ülke kullanmadan İsviçre’ye gelebilir. Benim yasal sorunum varken İsviçre’ye doğrudan gelebilme ihtimalim yok. Dolayısıyla sormak istiyorum, İsviçre normal şartlarda yapacağım iltica başvurusunu kabul edecek miydi?” diye konuştu.

 

Duyarlılık çağrısı

Tutulduğu yeri, “Türkiye’deki cezaevlerinin biraz daha modern bir versiyonu” olarak tanımlayan Emeç son olarak şu çağrıda bulundu: “Şu ana kadar ve şu an da dayanışma gösterenlere teşekkür ediyorum. Bir an önce bu sürecin son bulmasını istiyorum. Uzun zamandır ayağım toprağa basmadığı için kapı kollarına dokunamıyorum. Bir tür cezaevi psikolojisi yaşıyorum. Yakın zamanda İsviçre’deki siyasetçi ve gazeteciler tarafından bir imza kampanyası başlatıldı. Duyarlı kesimlere sesime ses olmaları çağrısında bulunuyorum.”


Son Haberler

Özgür Gelecek yeni sayısı çıktı!

og 167

Alt Menü